Voor CULTUS bevraagt Dufour wat samenlevingen verkiezen te heiligen en wat ze liever onder de oppervlakte houden. In Jusqu’ici tout va bien verwijzen niet-ontplofte obussen uit de Eerste Wereldoorlog, begraven in de Noordzee, naar de stille erfenis van vroegere ideologieën. In Laboratoire des eaux sensibles roepen fragiele vaten die vervuild water verzamelen een hedendaagse cultus van ontginning en technologische vooruitgang op.
Caro Van Thuyne schrijft vanuit de rafelranden van het bestaan een tekst.
A tot Z
![]()
Caro Van Thuyne
Caro Van Thuyne debuteerde in 2018 met de verhalenbundel 'Wij, het schuim'. In 2021 volgde de roman 'Lijn van wee en wens', die bekroond werd met de Bronzen Uil, in 2022 het natuurlogboek 'Hier begint de natuur', en in 2023 het moederboek 'Bloedzang'![]()
Maëlle Dufour
Maëlle Dufour creëert monumentale installaties die het idee van vooruitgang en de ecologische en historische gevolgen ervan bevragen. Haar werk onderzoekt de sporen van menselijke activiteit en de gelaagde erfenissen die samenlevingen nalaten.
